Każde dziecko musi wiedzieć, że jego bezpieczeństwo jest rzeczą bardzo ważną i w związku z tym powinno znać zasady postępowania w różnych miejscach, czy w różnych sytuacjach życiowych, aby uniknąć zagrożeń jakie mogą w nich wystąpić. Mówić i przypominać o nich powinni też dorośli: nauczyciele, rodzice czy inni opiekunowie.
Poniżej przedstawione więc zostały najważniejsze z "bezpiecznych postaw" jakie przestrzegać powinny dzieci, aby uniknąć najpoważniejszych niebezpieczeństw.

BEZPIECZEŃSTWO W DOMU

Każde dziecko będące w domu, zwłaszcza same musi wiedzieć, że:
 

• nigdy nie wolno otwierać drzwi mieszkania obcym, nawet gdy mówią, że przysłali ich rodzice;
• zawsze należy powiedzieć rodzicom o każdym telefonie od obcej osoby oraz o tym, że nieznajomy pukał do drzwi mieszkania;
• zawsze należy mówić rodzicom z kim i gdzie się idzie oraz o której się wróci;
• nie wolno chwalić się, co cennego jest w domu i kiedy wracają z pracy rodzice;
• nie wolno bawić się kurkami gazu, zapałkami, kablami ani gniazdkami elektrycznymi;
• zawsze dokładnie należy dokręcać kurki z wodą, żeby nie zalać sąsiadów;
• nie wolno dzwonić dla kawału do obcych, jak dziecku się nudzi i chce z kimś porozmawiać, niech zadzwoni do Sznupka (0 - 800 - 222 - 315);
• w pobliżu telefonu zapisane są numery do bliskich osób, sąsiadów i służb porządkowych (Policji. Straży Pożarnej i Pogotowia Ratunkowego).

ZABAWA I ULICA

Każde dziecko bawiące się poza domem, na placu zabaw, w parku czy idące ulicą powinno wiedzieć, że:
 

• należy bardzo ostrożnie podchodzić do kontaktów z osobami obcymi:
• z nieznajomymi nie powinno się rozmawiać, a tym bardziej się z nimi oddalać, o każdej sytuacji zaczepek ze strony obcego należy powiedzieć rodzicom, nauczycielowi lub policjantowi;
• nieznajomym nie wolno podawać swojego adresu zamieszkania;
• nie wolno brać niczego od nieznajomych: słodyczy, soczków, owoców, zabawek;
• nie wolno wsiadać, a nawet podchodzić za blisko do samochodu nieznajomych;
• nie wolno z nieznajomymi wchodzić do windy;
• należy unikać odludnych miejsc zabawy, a bawić się z innymi dziećmi, w grupie;
• nie wolno bawić się na placach budowy, w pobliżu ulicy, rzeki, jeziora, urwiska czy innych miejsc niebezpiecznych;
• w zimie nie wolno bawić się na zamarzniętej tafli jeziora czy stawu;
• jeśli dziecko czuje zagrożenie ze strony obcego powinno uciekać w stronę ludzi i wołać o pomoc;
• jeśli dziecko nosi klucze zawieszone na smyczy, to powinno je schować pod bluzę tak, żeby nie było ich widać;
• nie wolno nosić przy sobie dużych sum pieniędzy, jeżeli złodziej każe wypróżnić kieszenie, to lepiej żeby było ich mało np. 2 zł;
• telefon komórkowy nie powinien być noszony w miejscu widocznym, a w domu należy spisać jego numer identyfikacyjny;
• w przypadku problemów czy zagrożenia można zadzwonić na Policję, Pogotowie Ratunkowe, Straż Miejską czy Straż Pożarną.

PIES

Mimo, iż pies nazywany jest najlepszym przyjacielem człowieka każda osoba, która ma kontakt z psem powinna pamiętać, że może on być bardzo niebezpieczny. Dlatego, w ramach bezpiecznych zachowań w kontakcie z psami każde dziecko powinno wiedzieć, że:
 

• nie wolno bawić się z psami obcymi, nawet jak właściciel jest w pobliżu, szczególnie gdy pies jest duży;
• nie wolno psa drażnić, dokuczać mu czy próbować go uderzyć; często nie zdając sobie z tego sprawy, można wyzwolić u psa agresję, uderzając w ogrodzenie czy rzucając w niego różnymi przedmiotami;
• jeśli pies zaczął na dziecko szczekać lub próbuje je zaatakować, musi ono stanąć na baczność, założyć dłonie na kark i zgiętymi ramionami zasłonić twarz (jest to postawa bezpieczna stojąca). Jeśli będziesz stać spokojnie, pies obwącha je i odejdzie;
• NIGDY NIE WOLNO PRZED PSEM UCIEKAĆ!
• jeśli pies będzie dalej agresywny, dziecko musi przyjąć pozycję tzw. żółwia - brodę oprzeć na klatce piersiowej, rękami objąć szyję wokół karku i wykonać skłon do ziemi (zobacz ilustracje);
• jeśli ma rower, może się nim zasłonić przed atakującym psem;
• nie wolno wchodzić na cudzą posesję, gdzie jest pies;
• nie wolno skracać sobie drogi do domu przejściem przez podwórko sąsiada albo ogród;
• zawsze należy poważnie traktować tabliczki z napisami np.: "Tutaj ja pilnuję" i "Uwaga zły pies";
• pies nie jest zabawką, nie wolno go ciągnąć za uszy, wkładać mu palców do oczu czy ciągnąć za ogon;
• nie wolno przeszkadzać psu, kiedy je; może pomyśleć, że dziecko chce zabrać mu pożywienie, i dlatego może je ugryźć;
• na spacerze nie wolno spuszczać psa ze smyczy i należy pamiętać, że powinien on mieć kaganiec (o zasadach trzymania psa na terenie danej gminy decydują przepisy gminne).

DZIECI I INTERNET

Komputer może być bardzo pożyteczny, ale są też osoby, które wykorzystują komputery do działań niezgodnych z prawem, szczególnie za pośrednictwem internetu. Dlatego w przypadku korzystania z internetu każde dziecko powinno pamiętać, że:
 

• przez internet nie wolno podawać swojego nazwiska, wieku, nr. telefonu stacjonarnego, a zwłaszcza adresu miejsca zamieszkania;
• przy instalacji strony prywatnej na komputerze domowym, zwłaszcza do "czatów" czy grup dyskusyjnych należy korzystać z NICK-a;
• nigdy nie wolno ujawniać codziennych zwyczajów swojej rodziny, np. kiedy i gdzie rodzice chodzą do pracy, sklepu, ulubionej restauracji czy dyskoteki i gdzie chodzi się do szkoły;
• prowadząc korespondencję pamiętać trzeba, że to, co pisze nam druga strona, nie zawsze jest prawdą. Wiele osób ukrywa swoje poglądy, nastawienie, skłonności, a zwłaszcza negatywne cechy charakteru. By utrzymać kontakt i osiągnąć swój cel, starają się być bardzo przyjazne, popierają nasze poglądy i prezentują siebie w jak najlepszym świetle;
• nie wolno przez internet umawiać się z obcymi czy zawierać z nimi transakcji.

Konkurs na bajkę

Bajka o duszku Kacperku

Pewnego dnia duszek Kacperek jak zwykle latał po świecie i szukał przygód. Właśnie przelatywał nad lasem, gdy usłyszał krzyk dziewczynki. Szybko poleciał w kierunku, z którego dobiegał głos. Zobaczył mężczyznę ciągnącego za rękę wyrywającą się dziewczynkę. Nieznajomy starał się wciągnąć dziecko w głąb lasu. Duszek Kacperek, jak zwykle, postanowił pomóc. Szybko zmienił się w ziejącego ogniem smoka. Miał czarodziejską moc, którą wykorzystywał w dobrych celach. Zaczął wydawać głośne smocze odgłosy (typu „Wrrr” i „Arrgh”) i ziać ogniem. Mężczyzna uciekł w popłochu, ale Kacperek leciał za nim aż do końca lasu. Okazało się, że stał tam samochód nieznajomego, którym natychmiast odjechał.
Duszek wrócił do swojej postaci, ponieważ nie chciał przestraszyć dziewczynki. Zapłakana Ola, bo tak miała na imię dziewczynka, podziękowała Kacperkowi za pomoc i opowiedziała mu swoją historię. Okazało się, że nieznajomy zaczepił ją, gdy wychodziła ze szkoły. Przedstawił się jako fotograf znanej gazety. Zaproponował dziewczynce pozowanie do jednego ze zdjęć. Zgodziła się i ustawiła do zdjęcia. Podziękowaniem miały być lody w najlepszej lodziarni w mieście, do której obiecał zawieźć ją samochodem. Ola wsiadła z nim do auta i odjechali spod szkoły. Zaniepokoiła się, gdy przejechali koło lodziarni i wyjechali za miasto. Zaczęła krzyczeć, szarpać klamkę, lecz drzwi samochodu były zamknięte. Była przerażona. Mężczyzna obiecał, że nie zrobi jej krzywdy, jeśli będzie „grzeczna”. Zatrzymali się w lesie i wysiedli z samochodu. Ola wyrywała się, lecz nieznajomy prowadził ją coraz dalej w głąb lasu. Krzyczała i płakała, prosiła, żeby ją puścił, lecz był bezlitosny. Widocznie miał własne plany co do dziewczynki. Właśnie wtedy pojawił się duszek Kacperek pod postacią smoka, który wystraszył nieznajomego i, być może, uratował jej życie.
Duszek wysłuchał opowieści Oli, a następnie odprowadził ją do domu. Zapłakana mama otwarła drzwi i przytuliła córkę. Okazało się, że już szukała jej policja. Ola opowiedziała, co ją spotkało. Mama podziękowała Kacperkowi za pomoc i zaprosiła go na podwieczorek. Zapytała również Olę, czego się dziś nauczyła. Dziewczynka stwierdziła: „Od dzisiaj nigdy nie rozmawiam z obcymi!”.
Duszek Kacperek po raz kolejny pomógł dziecku i zdobył nową przyjaciółkę – Olę.

Autor bajki: Pani Katarzyna Maryjosz
opowiadanie nagrodzone w konkursie na bajkę dla dzieci zorganizowanym
przez Komendę Miejską Policji w Żorach oraz Stowarzyszenie „Bezpieczne Miasto” w Żorach